Działy

Mapa strony →

PL

Normy i uprawnienia

WPS, PQR, EN ISO 9606, EN 1090, uprawnienia spawalnicze w Polsce i UE.

Dział o papierach, bez których na budowę nie wpuszczą. Trzy dokumenty pojawiają się najczęściej i nie warto ich mylić.

WPS to instrukcja technologiczna na konkretne złącze: metoda, materiał, średnica i grubość, parametry, pozycja, kolejność ściegów. Wydaje ją technolog, a spawacz według niej pracuje. WPQR to protokół, którym ta instrukcja została potwierdzona badaniami wg EN ISO 15614. Świadectwo wg EN ISO 9606 dotyczy człowieka, a nie technologii: mówi, jakie złącza dany spawacz ma prawo wykonywać.

Myśl kluczowa, którą warto przyswoić od razu: egzamin nie daje prawa spawania „wszystkiego”. Wyznacza zakres — metody, grupy materiału, grubości, średnicy i pozycji. Wyjście poza zakres oznacza, że spoina formalnie została wykonana przez spawacza bez uprawnień, ze wszystkimi konsekwencjami przy odbiorze.

Osobno omówiony jest tryb polski: kto wydaje uprawnienia, ile trwa kurs, jak wygląda egzamin i co zrobić, gdy przyjechało się z doświadczeniem, ale bez dokumentów unijnych.

Częste pytania

Czym WPS różni się od uprawnień spawacza?

WPS uznaje technologię, uprawnienie — człowieka. Instrukcja mówi, jak spawać konkretne złącze: materiał, spoiwo, parametry, podgrzewanie. Uprawnienie mówi, że dany spawacz potrafi spawać w określonym zakresie. Do pracy potrzebne są oba dokumenty.

Jak długo ważne jest świadectwo spawacza?

Trzy lata pod warunkiem, że co sześć miesięcy pracodawca potwierdza podpisem ciągłość pracy w zakresie uprawnienia. Pominięte potwierdzenie unieważnia je wcześniej i to najczęstsza przyczyna, dla której uprawnienie okazuje się nieważne.

Czy polskie uprawnienia uznaje się za granicą?

Tak, w granicach UE: EN ISO 9606-1 jest normą europejską, a świadectwo wystawione przez akredytowaną jednostkę działa w pozostałych krajach Unii. Uznanie technologii i certyfikacja zakładu zostają przy tym w przedsiębiorstwie i z człowiekiem się nie przenoszą.