Zestawienie materiałów wyrobu
Wypisz pozycje: wyroby walcowane wybiera się z katalogu EN, nietypowe zadaje wymiarami. Zestawienie poda masę każdej pozycji i sumę — bez zapasu, z zapasem na cięcie oraz w pieniądzu, jeśli podasz cenę stali. Tabelę pobiera się i dokłada do zamówienia.
Krótka odpowiedź
Kalkulator masy liczy jeden profil, a zamówienie idzie na cały wyrób. Zestawienie zbiera pozycje razem: profile bierze z katalogu EN po kilogramach na metr, pozycje nietypowe liczy z przekroju, dodaje zapas na cięcie i mnoży przez cenę. Część spawalniczą — spoiwo, czas i gaz — daje osobno zestawienie spoin.
Wyroby z katalogu
| Nr | Profil | Długość, mm | Liczba, szt |
|---|---|---|---|
| 1 | |||
| 2 | |||
| 3 | |||
| 4 |
Według wymiarów
| Nr | Kształt | a, mm | b, mm | Ścianka, mm | Długość, mm | Liczba, szt |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 5 | ||||||
| 6 | ||||||
| 7 |
Dla profilu zamkniętego podaje się a, b i ściankę; dla rury okrągłej — Ø w polu a i ściankę; dla blachy i płaskownika — grubość w a i szerokość w b; dla pręta — Ø w a.
Skąd biorą się masy
Kilogramy na metr dla dwuteowników, ceowników i kątowników pochodzą z tego samego katalogu EN, który drukuje na stronie tablica mas profili: 136 pozycji i żadnej drugiej kopii tych liczb. Wszystko, czego w katalogu nie ma — profil zamknięty, rura okrągła, blacha, płaskownik, pręt — liczone jest z pola przekroju tą samą funkcją co kalkulator masy metalu.
Dlatego masa pozycji w zestawieniu zgodzi się z tym, co poda osobny kalkulator na sąsiedniej stronie — nie mają się czym rozejść.
Części spawalniczej: spoiwo, czas jarzenia i gaz liczy zestawienie spoin, a powielanie ich tutaj oznaczałoby dwie odpowiedzi na jedno pytanie. Rzeczywistego odpadu: zapas zadano procentem, a ile zejdzie naprawdę, pokazuje rozłożenie detali na sztangach — to osobny rachunek. I robocizny: zestawienie liczy materiał, nie pracę.
Jak z tego korzystać
Pozycji jest siedem — cztery z katalogu i trzy według wymiarów. Na węzeł to wystarcza; cały wyrób i tak zwykle dzieli się na węzły, bo tak się go składa i tak odbiera.
Zapas 5 % to domyślna wartość przy cięciu na wymiar. Gdy detale są krótkie i tnie się je z sześciometrowych sztang, rzeczywisty odpad bywa dwa razy większy i lepiej nie zgadywać procentu, tylko rozłożyć detale na sztangach.
Częste pytania
Dlaczego wyroby walcowane wybiera się z listy, a nie zadaje wymiarami?
Bo masa dwuteownika nie wynika z gabarytów: ma zaokrąglenia w przejściu środnika w półkę i rachunek „po prostokątach” myli się o kilka procent. W katalogu stoi masa nominalna z normy — i to ona jest brana.
Czy masa zgodzi się z fakturą składu?
Niekoniecznie. W zestawieniu jest masa nominalna wg normy, a skład fakturuje wg atestu albo zważonej partii; tolerancje walcownicze dają rozbieżność zwykle 1–4 %. Do zamówienia i wyceny nominał wystarcza, do sprawdzenia faktury — nie.
Jaki zapas przyjąć?
Zależy, jak tniesz. Przy cięciu na wymiar z długich sztang 3–5 % wystarcza. Gdy detali jest dużo i są krótkie, odpad zależy nie od procentu, lecz od tego, jak ułożą się na sześciometrowej sztandze — wtedy procent tylko zasłania niewiedzę.
Dlaczego koszt obejmuje tylko materiał?
Bo druga połowa wyceny to spawanie i jest już policzona w zestawieniu spoin: spoiwo, czas jarzenia i gaz. Sumować należy je w jednej wycenie, ale liczyć dwoma różnymi narzędziami — inaczej ta sama liczba zacznie powstawać na dwa sposoby i kiedyś się rozejdzie.
Aktualizacja: