Zużycie elektrod: ile sztuk i ile kilogramów na metr spoiny
Liczy z geometrii spoiny: najpierw pole przekroju, potem masę stopiwa, następnie masę elektrod z uwzględnieniem strat i liczbę sztuk. Nadaje się do kosztorysu, do zakupu i do sprawdzenia, czy opakowanie starczy do końca zmiany.
Krótka odpowiedź
W kilogramie mieści się mniej więcej 44 × 2,5 mm, 27 × 3,2 mm, 13 × 4,0 mm. Kalkulator niżej przelicza to na metr spoiny: kilogramy, sztuki i całe paczki.
| Średnica, mm | szt./kg przy 300 mm | szt./kg przy 350 mm | szt./kg przy 450 mm |
|---|---|---|---|
| 2,0 | 80 | 68 | 53 |
| 2,5 | 51 | 44 | 34 |
| 3,0 | 35 | 30 | 24 |
| 3,2 | 31 | 27 | 21 |
| 4,0 | 20 | 17 | 13 |
| 5,0 | 13 | 11 | 8 |
Tabela wyżej odpowiada na pytanie „ile elektrod w kilogramie” dla wszystkich popularnych rozmiarów. Czyta się ją tak: średnica w wierszu, długość rdzenia w kolumnie — długość jest nadrukowana na paczce obok średnicy, np. „3,2×350”. Liczby policzono tym samym wzorem, którego używa kalkulator niżej.
Jak to liczymy
Obliczenie przebiega w czterech krokach. Jedyna wielkość, którą trzeba znać dokładnie, to geometria spoiny.
1. Pole przekroju spoiny, mm²
- Spoina pachwinowa:
F = z² / 2 · 1,1, gdziezto grubość spoiny mierzona po ramieniu. Mnożnik 1,1 uwzględnia wypukłość lica. - Czołowa z ukosowaniem V:
F = b·s + tg(α/2) · (s − c)² + 0,75 · e · g, gdzieb— odstęp,s— grubość,c— próg,α— kąt ukosowania,e— szerokość lica,g— wysokość nadlewu. - Czołowa bez ukosowania:
F = b·s + 0,75 · (s + 4) · 1,5.
2. Objętość stopiwa
V = F · L, przy czym długość spoiny L przelicza się na milimetry.
3. Masa stopiwa
M = V · ρ, gęstość stali ρ = 7,85 g/cm³.
4. Masa elektrod
Me = M · Kz, gdzie Kz to współczynnik zużycia.
| Współczynnik | Kiedy go brać |
|---|---|
| 1,5 | Warsztat, pozycja podolna, staranna robota, krótkie ogarki |
| 1,6 | Warunki zwykłe — wartość domyślna |
| 1,7 | Montaż, spoiny pułapowe i pionowe |
| 1,8 | Praca na wysokości, ciasno, dużo sczepów |
Masa jednej elektrody
Sztuki kalkulator liczy przez masę pręta z otuliną: objętość rdzenia metalowego mnożona jest przez gęstość i przez 1,7 — mniej więcej tyle razy otulina dokłada do masy elektrody.
| Średnica × długość | Masa, g | Sztuk w 5 kg |
|---|---|---|
| 2,0 × 300 | 13 | 398 |
| 2,5 × 350 | 23 | 218 |
| 3,0 × 350 | 33 | 151 |
| 3,2 × 350 | 38 | 133 |
| 4,0 × 450 | 75 | 66 |
| 5,0 × 450 | 118 | 42 |
Rdzeń z otuliną: objętość rdzenia razy gęstość stali razy 1,7. Ten sam rachunek, co w kalkulatorze wyżej, więc liczby się nie rozejdą.
Sczepień, podpawania grani od drugiej strony, wycinania i przespawania wad oraz elektrod zniszczonych przez zawilgoconą otulinę. Na realnym obiekcie to kolejne 10–15 %.
Przykład
Złącze teowe, grubość spoiny 6 mm, długość 12 m, montaż
(Kz = 1,7), elektroda 3,2×350.
- Przekrój: 6² / 2 · 1,1 = 19,8 mm²
- Objętość: 19,8 · 12 000 = 237 600 mm³
- Stopiwo: 237 600 · 0,00785 = 1,87 kg
- Elektrody: 1,87 · 1,7 = 3,17 kg ≈ 84 sztuki, czyli niepełne opakowanie 5 kg
Jak policzyć, ile elektrod jest w kilogramie
Rachunek idzie przez masę jednej elektrody. Weźmy elektrodę 2,5×350 — o nią pyta się najczęściej.
- Przekrój metalowego rdzenia:
π/4 · 2,5² = 4,91 mm². - Objętość rdzenia:
4,91 · 350 = 1718 mm³. - Masa rdzenia:
1718 · 0,00785 = 13,5 g(gęstość stali 7,85 g/cm³). - Z otuliną:
13,5 · 1,7 = 22,9 g. - Sztuk w kilogramie:
1000 / 22,9 ≈ 44, w paczce 5 kg — około 218.
Masa rośnie z kwadratem średnicy, więc przejście z 2,5 na 3,2 mm
czyni elektrodę cięższą (3,2 / 2,5)² ≈ 1,64 raza: 44 dzielone
przez 1,64 daje 27 sztuk w kilogramie. Długość działa wprost: ta sama
średnica 2,5 przy 300 mm to 51 sztuk, przy 450 mm — 34.
Mnożnik 1,7 to średnie obciążenie rdzenia otuliną. W konkretnym gatunku otulina bywa grubsza albo cieńsza, więc rzeczywista liczba sztuk w paczce różni się od rachunku o kilka w jedną lub drugą stronę. Jeśli producent wydrukował liczbę sztuk na etykiecie, do zakupu bierz ją.
Jeszcze dwa przykłady: ogrodzenie i styk
Ogrodzenie: 20 metrów spoiny pachwinowej
Profil do słupków, grubość spoiny po ramieniu 4 mm, łączna długość
spoin 20 m, elektroda 2,5×350, warunki zwykłe (Kz = 1,6).
- Przekrój:
4² / 2 · 1,1 = 8,8 mm². - Stopiwo:
8,8 · 20 000 · 0,00785 = 1,38 kg. - Elektrody:
1,38 · 1,6 = 2,21 kg, czyli 97 sztuk. - Zakup: trzy paczki po 1 kg albo pół paczki 5 kg.
To samo ogrodzenie elektrodą 3,2×350 to 59 sztuk: kilogramy te same, sztuk mniej, bo każda elektroda jest cięższa.
Styk blachy 10 mm z ukosowaniem V
Grubość 10 mm, odstęp 2 mm, kąt ukosowania 60°, długość 5 m,
Kz = 1,6. Kalkulator przyjmuje próg 2 mm i nadlew około
2 mm.
- Rowek:
2 · 10 + tg 30° · 8² = 20 + 36,95 = 56,95 mm². - Szerokość lica:
2 · 8 · tg 30° + 2 + 4 = 15,24 mm, nadlew0,75 · 15,24 · 2 = 22,86 mm². - Przekrój razem: 79,8 mm², stopiwo — 3,13 kg.
- Elektrody: 5,01 kg — 134 sztuki 3,2×350 albo 67 sztuk 4×450.
Równo jedna paczka 5 kg z rachunku oznacza, że kupić trzeba dwie: sczepy, podpawanie grani i kilka zepsutych elektrod nie weszły do obliczenia. Jeśli grań kładziesz trójką, a wypełnienie czwórką, policz ściegi osobno: kalkulator liczy sztuki dla jednej średnicy.
Błędy, przez które elektrod brakuje
- Pomylona grubość spoiny a z ramieniem z. Na rysunku
stoi zwykle
a, a kalkulator czeka na ramięz ≈ 1,41 · a. Spoina a4 to ramię około 5,7 mm i przekrój 17,6 mm² zamiast 8,8 — błąd dwukrotny. - Pominięty współczynnik zużycia. Bez niego wynik jest 1,6 raza za mały — zabraknie prawie 40 % elektrod.
- Odstęp większy niż w projekcie. Dodatkowy milimetr odstępu na blasze 10 mm to 10 mm² przekroju — przy 79,8 mm² plus 12 %.
- Ogarki policzone drugi raz. Współczynnik zużycia już obejmuje ogarki, rozprysk i otulinę; nie dolicza się ich osobno.
- Zawilgocone elektrody zasadowe. Paczkę, która nabrała wilgoci, trzeba suszyć albo spisać — parametry suszenia są w artykule o rodzajach otuliny.
Gdy kilogramy są znane, prąd dla wybranej średnicy podpowie kalkulator prądu, a pełny koszt metra spoiny z robocizną i prądem — kalkulator kosztu spoiny.
Częste pytania
Ile elektrod idzie na metr spoiny pachwinowej o grubości 5 mm?
Przekrój takiej spoiny to około 13,8 mm². Na metrze daje to mniej więcej 0,11 kg stopiwa, czyli około 0,17 kg elektrod przy współczynniku 1,6 — mniej więcej 5 sztuk o średnicy 3,2 mm.
Czym jest współczynnik zużycia i dlaczego jest większy od jedności?
Do spoiny trafia nie cała masa elektrody. Część to otulina, część odchodzi w rozprysk i utlenienie, a jeszcze część zostaje jako niedopałek w uchwycie. Dlatego na kilogram stopiwa zużywa się 1,5–1,8 kg elektrod.
Dlaczego obliczenie różni się od zużycia rzeczywistego?
Najczęściej z trzech powodów: rzeczywisty odstęp jest większy od projektowego, spoina prowadzona jest z nadmiernym licem, a część elektrod idzie na sczepianie i naprawę wad. Na montażu przyjmuje się zapas 10–15 % ponad obliczenie.
Ile jest elektrod 2,5 w kilogramie?
Przy długości 350 mm — około 44 sztuki, przy 300 mm — około 51. Elektroda 3,2×350 to już tylko 27 sztuk na kilogram, bo masa rośnie z kwadratem średnicy.
Ile elektrod jest w paczce 5 kg?
Według tego samego rachunku: 2,5×350 — około 218 sztuk, 3,2×350 — około 133, 4×450 — około 66, 5×450 — około 42. Jeśli producent podał liczbę sztuk na etykiecie, liczy się etykieta: grubość otuliny różni się między gatunkami.
Ile waży jedna elektroda 3,2 mm?
Około 38 g przy długości 350 mm: rdzeń waży 22 g, resztę dokłada otulina. Elektroda 2,5×350 — około 23 g, 4×450 — około 75 g.
Aktualizacja: