Działy

Mapa strony →

PL

Rodzaje otuliny elektrod: którą wybrać do jakiej roboty

Rdzeń większości elektrod do stali konstrukcyjnej jest niemal identyczny — różnicę między „spawa się łatwo” a „spawa się jak trzeba” robi otulina. Omawiamy cztery podstawowe rodzaje, oznaczenia EN ISO 2560 i AWS A5.1 oraz warunki suszenia.

Co robi otulina

  • Osłania. Spalając się, wytwarza gaz wypierający powietrze ze strefy łuku.
  • Przykrywa żużlem. Spowalnia stygnięcie i nie dopuszcza tlenu ani azotu do gorącego jeszcze metalu.
  • Stopuje. Przez otulinę wprowadza się do spoiny mangan, krzem, nikiel — sam rdzeń pozostaje zwykłym drutem niskowęglowym.
  • Stabilizuje łuk. Związki potasu i sodu utrzymują łuk przy prądzie przemiennym.

Cztery rodzaje

RodzajEN ISOPrądŻużelWodórZastosowanie
Rutylowa
OK 46.00, ER 146
R, RR, RCAC / DC±Schodzi samWysokiKonstrukcje ogólne, naprawy, nauka
Zasadowa
OK 48.00, EB 150
BDC+ zwykleZwarty, zbija sięNiski (H5–H10)Złącza obciążone, gruby materiał, mróz
Celulozowa
OK 22.45
CDC+ / ACCienkiBardzo wysokiGrań rurociągów, spawanie w dół
Kwaśna
OK 43.32
AAC / DCŁatwo odchodziŚredniZłącza nieodpowiedzialne w pozycji podolnej

Oznaczenia

EN ISO 2560-A

Przykład: E 46 3 B 42 H5

Rozbiór oznaczenia elektrody wg EN ISO 2560-A na pola: typ, wytrzymałość, udarność, otulina, uzysk i pozycje, wodór
Sześć pól, z których w praktyce decydują dwa: litera otuliny i sufiks H. Reszta częściej niż nie jest taka sama na całej półce.

Pobierz schemat: SVG · PNG

ZnakZnaczenie
EElektroda do spawania ręcznego
46Minimalna granica plastyczności stopiwa, 460 MPa
3Udarność 47 J w temperaturze −30 °C
BRodzaj otuliny: zasadowa
42Uzysk stopiwa i rodzaj prądu
H5Wodór nie więcej niż 5 ml na 100 g

AWS A5.1

OznaczenieOtulinaPrądOdpowiednik typu
E6013RutylowaAC / DC±OK 46.00
E7018Zasadowa, niskowodorowaAC / DC+OK 48.00
E6010CelulozowaDC+OK 22.45
E6011CelulozowaAC / DC+—

W E7018 pierwsze dwie cyfry to wytrzymałość w tysiącach funtów na cal kwadratowy (70 ksi ≈ 480 MPa), trzecia — pozycje spawania (1 — wszystkie), czwarta razem z trzecią — rodzaj otuliny i prądu.

Suszenie i przechowywanie

OtulinaTemperaturaCzasPrzechowywanie po
Rutylowa70–120 °C1–2 hSuche miejsce, zwykle wystarcza zamknięte opakowanie
Zasadowa250–350 °C1–2 hTermos 100–150 °C, otwarte opakowanie z powrotem do suszarki
Celulozowanie więcej niż 70–80 °C—Zamknięte opakowanie, suszyć nie wolno
Kwaśna100–150 °C1 hSuche miejsce
Wilgoć w otulinie to wodór w spoinie

Zawilgocona elektroda zasadowa wnosi wodór, a wodór wraz ze strukturą hartowniczą i naprężeniami daje pęknięcia zimne — czasem dobę po spawaniu. Właśnie dlatego warunki suszenia podane są na każdym opakowaniu, a na budowach prowadzi się rejestr suszenia. Czy potrzebne jest jeszcze podgrzewanie, sprawdzisz w kalkulatorze równoważnika węgla.

Jak wybrać

  • Nauka, ogrodzenie, rama, naprawa niekrytyczna — rutylowa. Tańsza, wybacza błędy, pracuje z domowej spawarki.
  • Belki nośne, grubość od 10 mm, praca zimą, obciążenia dynamiczne — zasadowa. Obowiązkowo DC+ i sucha otulina.
  • Grań rurociągu, spawanie w dół — celulozowa.
  • Nierdzewka, żeliwo, napawanie — gatunki specjalne: OK 61.30, elektrody niklowe do żeliwa, elektrody napawające.

Rutylowa czy zasadowa: porównanie punkt po punkcie

  • Zajarzenie. Rutylowa zajarza się łatwo, także ponownie. Na czole zasadowej zostaje „daszek”, który trzeba strącić, a zajarzać lepiej przed spoiną z powrotem do krateru.
  • Rodzaj prądu. Rutylowa — przemienny albo stały dowolnej biegunowości. Zasadowa — zwykle stały DC+.
  • Żużel. Przy rutylowej schodzi sam, przy zasadowej jest zwarty i trzeba go zbijać między ściegami.
  • Wodór i pęknięcia. Rutylowa daje dużo wodoru w spoinie, zasadowa mało (H5–H10). Przy grubym materiale, stalach hartujących się i pracy na mrozie to punkt rozstrzygający.
  • Udarność spoiny. Zasadowa E 46 3 B gwarantuje 47 J w −30 °C. Gatunki rutylowe mają zwykle skromniejszą cyfrę udarności — patrz rozbiór drugiego oznaczenia niżej.
  • Przechowywanie. Rutylowej wystarcza suche miejsce i suszenie 70–120 °C po zawilgoceniu. Zasadową suszy się w 250–350 °C i trzyma w termosie w 100–150 °C.
  • Ręka spawacza. Rutylowa wybacza długi łuk i brudny materiał. Zasadowa wymaga krótkiego łuku i oczyszczenia: długi łuk to pory.

Drugi przykład oznaczenia: E 38 0 RC 11

Takie oznaczenie nosi wiele elektrod ogólnego przeznaczenia. Rozbiór według EN ISO 2560-A (tablice 1A, 2A, 5A i 6A normy; sprawdzone też z ulotką Elga do tej normy):

  • E — elektroda do spawania ręcznego łukowego.
  • 38 — granica plastyczności stopiwa nie niższa niż 380 MPa.
  • 0 — praca łamania 47 J w 0 °C. Porównaj z „3” przy elektrodzie zasadowej: tam −30 °C.
  • RC — otulina rutylowo-celulozowa.
  • Pierwsza 1 — uzysk do 105 %, prąd przemienny i stały.
  • Druga 1 — wszystkie pozycje, łącznie z pionową z góry na dół.

Według tych samych tablic czyta się „42” z pierwszego przykładu: 4 — uzysk 105–125 % i tylko prąd stały, 2 — wszystkie pozycje oprócz pionowej z góry na dół. Symbolu wodoru przy E 38 0 RC 11 nie ma: przy rutylowych zwykle się go nie podaje.

Jaką elektrodę wziąć: pięć sytuacji

  • Ogrodzenie, wiata, rama z domowego inwertera. Rutylowa 2,5–3,2 mm. Prąd — z kalkulatora prądu.
  • Styk belki 12 mm, węzeł obciążony. Zasadowa, wysuszona, na DC+. Grań cieńszą, wypełnienie 4 mm.
  • Praca na mrozie. Zasadowa: mało wodoru i udarność w ujemnej temperaturze. Do tego sprawdzenie, czy potrzebne jest podgrzewanie.
  • Grań rurociągu z góry na dół. Celulozowa, DC+ albo prąd przemienny; nie suszy się jej.
  • Jest tylko transformator prądu przemiennego. Rutylowa albo kwaśna; zasadowa na AC będzie się kleić, jeśli paczka nie dopuszcza AC.

Jeśli elektroda i tak się klei, kontrola krok po kroku jest w artykule dlaczego elektroda się przykleja, a ile elektrod pójdzie na spoinę, policzy kalkulator zużycia.

Częste pytania

Czym elektroda zasadowa różni się od rutylowej?

Rutylowa (OK 46.00, ER 146) łatwo się zajarza, wybacza zabrudzenia i prąd przemienny, żużel schodzi sam. Zasadowa (OK 48.00, EB 150) daje stopiwo bardziej plastyczne i niemal bez wodoru, ale wymaga prądu stałego DC+, suchej otuliny i pewniejszej ręki. Pierwsza do ogrodzeń i ram, druga do złączy odpowiedzialnych i obciążonych.

Czy elektrody celulozowe trzeba suszyć?

Przeciwnie — nie wolno ich suszyć jak zasadowych. Wilgoć w otulinie celulozowej bierze udział w procesie: w wysokiej temperaturze wypala się i elektroda traci właściwości. Maksymalnie 70–80 °C, a zwykle wystarczy trzymać opakowanie zamknięte.

Co oznacza H5 w oznaczeniu elektrody?

Zawartość wodoru dyfundującego w stopiwie — nie więcej niż 5 ml na 100 g. Im niższa liczba, tym mniejsze ryzyko pęknięć zimnych. Do grubych elementów i stali o wysokim równoważniku węgla bierze się H5 albo H10.

Czy elektrodami zasadowymi można spawać prądem przemiennym?

Zwykle nie: otulina zasadowa jest przewidziana do prądu stałego z elektrodą na plusie (DC+), na przemiennym łuk jest niestabilny i elektroda się klei. Niektóre gatunki klasy E7018 dopuszczają prąd przemienny — jest to napisane na paczce. Jeśli na paczce stoi tylko DC+, transformator AC się nie nada.

Co oznacza RC w oznaczeniu elektrody?

Otulinę rutylowo-celulozową według EN ISO 2560-A. Taka elektroda zajarza się jak rutylowa, ale dzięki celulozie lepiej trzyma pion. Obok spotyka się R — rutylową, RR — grubą rutylową, RB — rutylowo-zasadową, B — zasadową, C — celulozową.

Autor: , spawacz i ślusarz konstrukcji stalowych Aktualizacja: