Tabela: prąd spawania, średnica elektrody i grubość blachy

Zbiorcza tabela do spawania elektrodą otuloną: od grubości elementu do średnicy elektrody i zakresu prądu we wszystkich pozycjach. Wartości dla elektrod rutylowych na stali niskowęglowej.

Wideo do artykułu: **Tabela: prąd spawania a średnica elektrody i grubość blachy**

Krótka odpowiedź

W pozycji podolnej: 2,0 mm — 50–80 A, 2,5 mm — 70–100 A, 3,0 mm — 80–130 A, 3,2 mm — 90–140 A, 4,0 mm — 130–190 A. Kalkulator prądu dokłada poprawkę na pozycję i otulinę oraz sprawdza, czy średnica pasuje do grubości.

Długość łuku przy elektrodzie otulonej: wymiar h przy pochylonej elektrodzie i dwa ściegi w przekroju — wąski i płaski z odpryskiem — Długości łuku nie ustawi się pokrętłem: trzyma ją ręka. Reguła jest prosta — łuk długi jak średnica rdzenia.

Tabela główna

Prąd dla elektrody rutylowej po stali niestopowej, we wszystkich pozycjach
Grubość, mm	Elektroda, mm	Podolna, A	Naścienna, A	Pionowa, A	Sufitowa, A
1–2	1,6	40–60	35–55	35–50	30–50
1,5–3	2,0	50–80	45–70	45–70	40–65
2–4	2,5	70–100	65–90	60–85	55–80
3–5	3,0	80–130	70–115	70–110	65–105
3–6	3,2	90–140	80–125	75–120	70–110
6–12	4,0	130–190	115–170	110–160	105–150
10–20	5,0	180–250	160–225	—	—
od 16	6,0	230–320	205–290	—	—

Elektrodami 5 i 6 mm w pozycji pionowej i sufitowej praktycznie się nie spawa: jeziorko robi się zbyt duże i nie utrzymuje się. W tych pozycjach bierze się elektrodę nie grubszą niż 4 mm i prowadzi kilka ściegów.

Wykres prądu spawania dla elektrod 2,0; 2,5; 3,2; 4,0 i 5,0 mm: przy każdej średnicy słupek zakresu w pozycji podolnej PA i niższe słupki dla PC, PF i PE, np. 3,2 mm — 90–140 A w PA i 70–110 A w PE — Zakres prądu dla elektrody rutylowej według średnicy: najwyższy w pozycji podolnej PA, niższy w PC, PF i PE; elektrod 5 mm nie używa się w pionie ani na suficie.

Reklama

Poprawka na otulinę

Poprawka na otulinę: prąd z tabeli wyżej mnoży się przez współczynnik
Otulina	Typowe gatunki	Współczynnik	Prąd
Rutylowa	OK 46.00, ER 146	1,00	AC / DC±
Zasadowa	OK 48.00, EB 150	1,05	DC+
Celulozowa	OK 22.45	0,95	DC+ / AC
Kwaśna	—	1,00	AC / DC

Karta elektrody: prąd, sztuki na kg i zaciemnienie dla każdej średnicy

Jeden wiersz na średnicę, do ustawiania spawarki. Przycisk „Arkusz na ścianę” powyżej drukuje same tabele, w rozmiarze czytelnym ze stanowiska.

Elektroda rutylowa, stal niestopowa. Sztuki na kg dla najczęściej sprzedawanej długości, zaciemnienie dla prądu w pozycji podolnej.
Ø, mm	Grubość, mm	Podolna, A	Pionowa, A	Sufitowa, A	Długość, mm	szt./kg	Zaciemnienie DIN (MMA)
2,0	1,5–3	50–80	45–70	40–65	300	80	10
2,5	2–4	70–100	60–85	55–80	350	44	10–11
3,0	3–5	80–130	70–110	65–105	350	30	10–11
3,2	3–6	90–140	75–120	70–110	350	27	11
4,0	6–12	130–190	110–160	105–150	450	13	11–12
5,0	10–20	180–250	—	—	450	8	12

Suszenie zależy od otuliny, nie od średnicy: rutylowe 70–120 °C (1–2 h), zasadowe 300–350 °C (2 h), celulozowych się nie suszy. Jeśli opakowanie twojej marki podaje co innego, obowiązuje opakowanie.

Średnica elektrody a grubość materiału

Ta sama tabela od drugiej strony: od grubości detalu do średnicy elektrody. Gdzie pasują dwie lub trzy średnice, cieńszą bierze się do pionu, sufitu i styku ze szczeliną, grubszą do pozycji podolnej.

Grubości to granice wierszy tabeli wyżej, prąd dla elektrody rutylowej w pozycji podolnej.
Grubość materiału, mm	Elektroda, mm	Prąd w pozycji podolnej, A
1	1,6	40–60
1,5	1,6 / 2,0	40–60 / 50–80
2	1,6 / 2,0 / 2,5	40–60 / 50–80 / 70–100
3	2,0 / 2,5 / 3,0 / 3,2	50–80 / 70–100 / 80–130 / 90–140
4	2,5 / 3,0 / 3,2	70–100 / 80–130 / 90–140
5	3,0 / 3,2	80–130 / 90–140
6	3,2 / 4,0	90–140 / 130–190
10	4,0 / 5,0	130–190 / 180–250
12	4,0 / 5,0	130–190 / 180–250
16	5,0 / 6,0	180–250 / 230–320
20	5,0 / 6,0	180–250 / 230–320

Każda średnica osobno, z prądem w pozycjach, sztukami w paczce, suszeniem i doborem spawarki: Elektroda 2 mm · Elektroda 2,5 mm · Elektroda 3,2 mm · Elektroda 4 mm.

Ile elektrod w kilogramie

Ile elektrod mieści się w 1 kg: średnica × długość rdzenia. Pogrubiony — najczęstszy rozmiar w sprzedaży.
Średnica, mm	szt./kg przy 300 mm	szt./kg przy 350 mm	szt./kg przy 450 mm
2,0	80	68	53
2,5	51	44	34
3,0	35	30	24
3,2	31	27	21
4,0	20	17	13
5,0	13	11	8

Policzone z masy elektrody z otuliną, tym samym wzorem, którym kalkulator zużycia elektrod zamienia kilogramy na sztuki. Paczka 5 kg elektrod 3,2 × 350 mm to około 133 sztuk.

Zły prąd: po czym poznać i co zmienić

Zacznij od środka zakresu, połóż ścieg na odpadzie i porównaj go z tabelą.

Objaw	Przyczyna	Co zrobić
Elektroda przykleja się, łuk gaśnie	Prąd za niski	Dodać 10–15 A
Spoina wąska, wysoka, z brakiem przetopu	Prąd za niski	Dodać prąd lub zwolnić prowadzenie
Dużo rozprysku, elektroda się czerwieni	Prąd za wysoki	Ująć 10–20 A, wziąć cieńszą elektrodę
Przepalenia, podtopienia na krawędziach	Prąd za wysoki	Ująć prąd, krócej zatrzymywać się na krawędzi
Jeziorko spływa w pionie	Prąd za wysoki dla pozycji	Obniżyć o 15 % względem podolnej

Jaką otulinę ma konkretna elektroda — OK 46.00, OK 48.00, UONI czy MR-3 — sprawdzisz w katalogu elektrod.

Policz dla swojego przypadku

Tabela podaje zakres, a kalkulator prądu od razu nakłada poprawki na pozycję i otulinę oraz sprawdza, czy średnica pasuje do Twojej grubości.

Jak czytać tabelę: trzy przykłady

Kolejność jest zawsze ta sama: grubość materiału → średnica elektrody → kolumna pozycji → poprawka na otulinę. Prąd wewnątrz zakresu dobiera się według szczegółów — odstępu, liczby ściegów, tego, jak bardzo element jest nagrzany.

Blacha 5 mm, pozycja podolna, rutyl. Grubość trafia w wiersz 3–6 mm — elektroda 3,2 mm, prąd 90–140 A. Zaczyna się od środka, około 115 A.
Kątownik 4 mm, spoina pionowa. Na cienki materiał w pionie bierze się cieńszą elektrodę: 2,5 mm, kolumna „Pionowa” — 60–85 A. Trójka też da radę, ale jeziorko trudniej utrzymać.
Belka 10 mm, elektroda zasadowa. Wiersz 6–12 mm — elektroda 4 mm, 130–190 A w podolnej; poprawka 1,05 na otulinę zasadową daje 135–200 A. Spoina sufitowa na tej samej belce — 4 mm przy 110–160 A (już z poprawką na otulinę) albo trójką w kilku ściegach.

Gdy grubość wypada między wierszami

Wiersze celowo na siebie zachodzą: jedną grubość uczciwie spawa się dwiema średnicami. O wyborze decydują pozycja i odstęp.

3 mm to i 2,5 (2–4 mm), i 3,0, i 3,2. W podolnej bez odstępu — trójka, szybciej i równiej. W pionie, na suficie i przy wyraźnym odstępie — 2,5: mniejsze jeziorko, mniejsze ryzyko przepalenia.
6 mm — granica między 3,2 a 4,0. Pachwinę w podolnej czwórka kładzie za jednym razem, pion spokojniej prowadzić trójką.
10–12 mm — strefa 4,0 i 5,0. Piątką spawa się tylko w pozycji podolnej i naściennej; grań i tak kładzie się cieńszą elektrodą, a wypełnia grubszą.

Dolna czy górna granica zakresu

Zakres w tabeli jest szeroki — 50–60 A przy elektrodach 3–4 mm — i w jego obrębie spoina zachowuje się różnie.

Bliżej dolnej granicy: ścieg graniowy, odstęp większy niż zwykle, cienka krawędź, element już nagrzany poprzednimi ściegami.
Bliżej górnej: ściegi wypełniające, pachwina na grubym materiale w podolnej, zimny masywny element, który szybko odbiera ciepło.
Jak korygować: elektroda się klei, spoina wąska — dodać 10–15 A; dużo rozprysku i podtopienia — ująć 10–20 A. Pełna tabela objawów jest na stronie kalkulatora prądu.
Gdy prąd z tabeli „nie wystarcza” mimo ustawienia na spawarce, winny bywa za cienki lub za długi kabel — sprawdź przekrój przewodu spawalniczego.

Reguła „amperów na milimetr” i dlaczego tabela jest dokładniejsza

Szybkie oszacowanie I ≈ (30…40) · d sprawdza się w środku szeregu: dla 3,2 mm daje 96–128 A, w granicach tabelarycznych 90–140 A. Na krańcach reguła się myli: dla czwórki daje 120–160 A, podczas gdy góra zakresu w tabeli to 190 A, a dla 1,6 mm górna wartość reguły, 64 A, wychodzi poza tabelaryczne 40–60 A. Reguła jest do szacowania przy spawarce, tabela — do ustawiania.

Poprawka na otulinę w praktyce: elektroda 3,2 mm

Współczynnik mnoży się przez obie granice zakresu. Elektroda 3,2 mm w podolnej: rutylowa — 90–140 A, zasadowa (×1,05) — 95–145 A, celulozowa (×0,95) — 85–135 A. Różnica jest niewielka, ważniejszy jest rodzaj prądu: zasadowe z reguły pracują na prądzie stałym z elektrodą na plusie (część gatunków także na przemiennym), rutylowe spokojnie pracują też na przemiennym. Jeśli prąd na paczce różni się od tabeli, rację ma producent.

Częste pytania

Jak szybko oszacować prąd bez tabeli?

Dla elektrod 3–5 mm działa reguła „30–40 amperów na milimetr średnicy”: trójka to około 100 A, czwórka około 150 A. Dla elektrod cienkich (1,6–2,0 mm) współczynnik jest niższy, ok. 25–35 A na milimetr, a czwórka w pozycji podolnej znosi nawet 190 A.

Średnicę elektrody dobiera się do grubości czy do prądu?

Do grubości materiału — to jest pierwotne. Średnica decyduje, ile stopiwa da się nałożyć w jednym ściegu, a prąd tylko obsługuje wybraną średnicę. Jeśli prąd nie mieści się w zakresie, wybrano niewłaściwą elektrodę.

Jaki prąd do elektrody 3,2 w pionie?

Dla rutylowej — 75–120 A, dla zasadowej — 80–125 A. To 15 % mniej niż w pozycji podolnej: w pionie jeziorko musi zostać małe, inaczej spływa. Zacznij od środka zakresu i poprawiaj według ściegu.

Jaki prąd do elektrody 4 mm?

Rutylowa w pozycji podolnej — 130–190 A, naściennej — 115–170 A, pionowej — 110–160 A, sufitowej — 105–150 A. Zasadowa czwórka w podolnej — 135–200 A. Grubość materiału pod nią — od 6 do 12 mm.

Autor: Dmitry Frolov, spawacz i ślusarz konstrukcji stalowych Aktualizacja: 9 listopada 2026