Kalkulator prądu spawania MMA: ile amperów ustawić
Wybierz średnicę elektrody, pozycję spawania i rodzaj otuliny — kalkulator poda zalecany prąd oraz zakres roboczy, w którym łuk pali się stabilnie. Po podaniu grubości materiału sprawdzi dodatkowo, czy średnica elektrody jest dobrana właściwie.
Jak to liczymy
Podstawą jest empiryczna zależność prądu od średnicy elektrody. Najczęściej stosowany wzór dla elektrod 3–6 mm wygląda tak:
I = (20 + 6·d) · d, gdzie d to średnica elektrody w mm.
Dla elektrod cienkich (1,6–2,5 mm) wzór zawyża wynik, dlatego stosuje się
tam I = 30·d. Kalkulator nie liczy z jednego wzoru na ślepo —
bierze zakres tabelaryczny dla każdej średnicy i nakłada na niego poprawki.
Zakres bazowy w pozycji podolnej
| Średnica, mm | Prąd, A | Środek, A | Grubość materiału, mm |
|---|---|---|---|
| 1,6 | 40–60 | 50 | 1–2 |
| 2,0 | 50–80 | 65 | 1,5–3 |
| 2,5 | 70–100 | 85 | 2–4 |
| 3,0 | 80–130 | 105 | 3–5 |
| 3,2 | 90–140 | 115 | 3–6 |
| 4,0 | 130–190 | 160 | 6–12 |
| 5,0 | 180–250 | 210 | 10–20 |
| 6,0 | 230–320 | 270 | od 16 |
Poprawki
- Pozycja spawania. Podolna — 1,0; naścienna — 0,9; pionowa — 0,85; sufitowa — 0,8. Zasada jest prosta: im większe ryzyko, że jeziorko spłynie, tym mniejsze musi być jeziorko.
- Otulina. Rutylowa — 1,0; zasadowa — 1,05; celulozowa — 0,95.
- Długość łuku. Utrzymuje się w granicach 0,8–1,0 średnicy elektrody. Łuk zbyt długi to rozprysk i pory, zbyt krótki — przyklejanie.
Producenci podają własny zakres prądu wprost na opakowaniu i bywa on o 10–15 % inny niż tabelaryczny. Jeśli zakres na opakowaniu jest — ma pierwszeństwo przed każdym wzorem.
Jak poznać, że prąd jest źle dobrany
| Objaw | Przyczyna | Co zrobić |
|---|---|---|
| Elektroda przykleja się, łuk gaśnie | Prąd za niski | Dodać 10–15 A |
| Spoina wąska, wysoka, z brakiem przetopu | Prąd za niski | Dodać prąd lub zwolnić prowadzenie |
| Dużo rozprysku, elektroda się czerwieni | Prąd za wysoki | Ująć 10–20 A, wziąć cieńszą elektrodę |
| Przepalenia, podtopienia na krawędziach | Prąd za wysoki | Ująć prąd, krócej zatrzymywać się na krawędzi |
| Jeziorko spływa w pionie | Prąd za wysoki dla pozycji | Obniżyć o 15 % względem podolnej |
Biegunowość
Przy prądzie stałym biegunowość prosta (DC−, elektroda na minusie) mniej nagrzewa elektrodę, a więcej ciepła oddaje do materiału — stosuje się ją przy napawaniu i grubym materiale. Biegunowość odwrotna (DC+, elektroda na plusie) mocniej nagrzewa elektrodę i daje głębszy przetop dla większości elektrod otulonych; dla otuliny zasadowej jest obowiązkowa. Przy prądzie przemiennym biegunowość nie ma znaczenia, ale elektrody zasadowe pracują na nim słabo.
Częste pytania
Jaki prąd ustawić na elektrodę 3 mm?
W pozycji podolnej elektrodą rutylową 3,0 mm — 80–130 A, środek zakresu około 105 A. Dla 3,2 mm zakres przesuwa się na 90–140 A. W pozycji pionowej prąd obniża się o około 15 %, w sufitowej o 20 %.
Dlaczego elektrody zasadowe wymagają wyższego prądu?
Otulina zasadowa topi się trudniej, a żużel jest gęstszy, więc potrzebny jest twardszy reżim: praktyczna poprawka to plus 5 % prądu i obowiązkowa biegunowość DC+. Elektrody rutylowe pracują spokojnie także na prądzie przemiennym.
Czy można spawać elektrodą 4 mm blachę 2 mm?
Nie. Minimalny prąd dla czwórki to około 130 A — dwumilimetrowa blacha przy takim prądzie zostanie przepalona. Do 2 mm bierze się elektrodę 2,0 mm i prąd 50–80 A, spawając z przerywaniem łuku lub krótkimi odcinkami.
Aktualizacja: