Kalkulator prądu spawania MMA: ile amperów ustawić

Wybierz średnicę elektrody, pozycję spawania i rodzaj otuliny — kalkulator poda zalecany prąd oraz zakres roboczy, w którym łuk pali się stabilnie. Po podaniu grubości materiału sprawdzi dodatkowo, czy średnica elektrody jest dobrana właściwie.

Opcjonalnie — do sprawdzenia średnicy

Jak to liczymy

Podstawą jest empiryczna zależność prądu od średnicy elektrody. Najczęściej stosowany wzór dla elektrod 3–6 mm wygląda tak:

I = (20 + 6·d) · d, gdzie d to średnica elektrody w mm.

Dla elektrod cienkich (1,6–2,5 mm) wzór zawyża wynik, dlatego stosuje się tam I = 30·d. Kalkulator nie liczy z jednego wzoru na ślepo — bierze zakres tabelaryczny dla każdej średnicy i nakłada na niego poprawki.

Zakres bazowy w pozycji podolnej

Średnica, mmPrąd, AŚrodek, AGrubość materiału, mm
1,640–60501–2
2,050–80651,5–3
2,570–100852–4
3,080–1301053–5
3,290–1401153–6
4,0130–1901606–12
5,0180–25021010–20
6,0230–320270od 16

Poprawki

  • Pozycja spawania. Podolna — 1,0; naścienna — 0,9; pionowa — 0,85; sufitowa — 0,8. Zasada jest prosta: im większe ryzyko, że jeziorko spłynie, tym mniejsze musi być jeziorko.
  • Otulina. Rutylowa — 1,0; zasadowa — 1,05; celulozowa — 0,95.
  • Długość łuku. Utrzymuje się w granicach 0,8–1,0 średnicy elektrody. Łuk zbyt długi to rozprysk i pory, zbyt krótki — przyklejanie.
Sprawdź w karcie elektrody

Producenci podają własny zakres prądu wprost na opakowaniu i bywa on o 10–15 % inny niż tabelaryczny. Jeśli zakres na opakowaniu jest — ma pierwszeństwo przed każdym wzorem.

Jak poznać, że prąd jest źle dobrany

ObjawPrzyczynaCo zrobić
Elektroda przykleja się, łuk gaśniePrąd za niskiDodać 10–15 A
Spoina wąska, wysoka, z brakiem przetopuPrąd za niskiDodać prąd lub zwolnić prowadzenie
Dużo rozprysku, elektroda się czerwieniPrąd za wysokiUjąć 10–20 A, wziąć cieńszą elektrodę
Przepalenia, podtopienia na krawędziachPrąd za wysokiUjąć prąd, krócej zatrzymywać się na krawędzi
Jeziorko spływa w pioniePrąd za wysoki dla pozycjiObniżyć o 15 % względem podolnej

Biegunowość

Przy prądzie stałym biegunowość prosta (DC−, elektroda na minusie) mniej nagrzewa elektrodę, a więcej ciepła oddaje do materiału — stosuje się ją przy napawaniu i grubym materiale. Biegunowość odwrotna (DC+, elektroda na plusie) mocniej nagrzewa elektrodę i daje głębszy przetop dla większości elektrod otulonych; dla otuliny zasadowej jest obowiązkowa. Przy prądzie przemiennym biegunowość nie ma znaczenia, ale elektrody zasadowe pracują na nim słabo.

Częste pytania

Jaki prąd ustawić na elektrodę 3 mm?

W pozycji podolnej elektrodą rutylową 3,0 mm — 80–130 A, środek zakresu około 105 A. Dla 3,2 mm zakres przesuwa się na 90–140 A. W pozycji pionowej prąd obniża się o około 15 %, w sufitowej o 20 %.

Dlaczego elektrody zasadowe wymagają wyższego prądu?

Otulina zasadowa topi się trudniej, a żużel jest gęstszy, więc potrzebny jest twardszy reżim: praktyczna poprawka to plus 5 % prądu i obowiązkowa biegunowość DC+. Elektrody rutylowe pracują spokojnie także na prądzie przemiennym.

Czy można spawać elektrodą 4 mm blachę 2 mm?

Nie. Minimalny prąd dla czwórki to około 130 A — dwumilimetrowa blacha przy takim prądzie zostanie przepalona. Do 2 mm bierze się elektrodę 2,0 mm i prąd 50–80 A, spawając z przerywaniem łuku lub krótkimi odcinkami.

Aktualizacja: