Kalkulator kosztu metra spoiny
Liczy całą drogę od geometrii ukosowania do liczby w wycenie: pole przekroju, masę stopiwa, zużycie materiału dodatkowego i gazu, czas pracy oraz koszt jednego metra spoiny.
Krótka odpowiedź
O koszcie metra spoiny decyduje czas — masa stopiwa podzielona przez wydajność stapiania i udział czasu jarzenia łuku — a nie cena drutu: robocizna to ponad dwie trzecie kosztu. Stopiwo liczy się z przekroju (m = A · L · 0,00785 — przekrój 60 mm² na 10 m to 4,7 kg), a wydajność wynosi: MMA około 1,3 kg/h, MAG 3,2 kg/h, drut proszkowy 4,2 kg/h, TIG 0,6 kg/h. Podniesienie udziału łuku z 45 do 60 % obniża koszt metra o 19 %. Co wpływa na koszt — niżej.

Jak to jest liczone
- Przekrój spoiny. Dla ukosu V
A = (t − c)² · tg(α/2) + b · t, gdzie t to grubość, c — próg, α — kąt ukosowania, b — odstęp w grani. Dla ukosu X to samo, ale każda połowa liczona od t/2. Dla spoiny pachwinowejA = z² / 2według grubości z. Do wyniku dochodzi 10 % na nadlew. - Stopiwo.
m = A · L · 0,00785— przekrój w mm², długość w metrach, gęstość stali. Przekrój 60 mm² na dziesięciu metrach daje 4,7 kg. - Materiał dodatkowy. Masa spoiny dzielona przez współczynnik uzysku procesu.
- Czas jarzenia łuku. Masa spoiny dzielona przez wydajność stapiania: MMA około 1,3 kg/h, MAG 3,2 kg/h, drut proszkowy 4,2 kg/h, TIG 0,6 kg/h.
- Czas całkowity. Czas łuku dzielony przez udział czasu jarzenia — i to on jest opłacany.
Nie na cenie drutu. Robocizna to ponad dwie trzecie kosztu spoiny, a o jej wysokości decydują wydajność stapiania i udział czasu jarzenia łuku. Dlatego przejście z MMA na półautomat oszczędza nie na materiale: podnosi wydajność stapiania mniej więcej dwa i pół raza (1,3 → 3,2 kg/h), a metr spoiny tanieje przez godziny, nie przez kilogramy.
Dane procesów
| Proces | Współczynnik uzysku | Wydajność, kg/h | Gaz, l/min |
|---|---|---|---|
| MMA, rutylowa (111) | 0,65 | 1,3 | — |
| MAG, drut lity (135) | 0,93 | 3,2 | 13 |
| FCAW, drut proszkowy (136) | 0,85 | 4,2 | 15 |
| TIG (141) | 0,95 | 0,6 | 8 |
Wydajność podano na godzinę czystego łuku. Składanie, czyszczenie i mierzenie wchodzą do rachunku przez udział czasu jarzenia łuku, który kalkulator uwzględnia osobno.
Wartości są typowe. Dla konkretnego materiału dodatkowego współczynnik uzysku i wydajność stapiania podaje karta katalogowa — jeśli ją masz, licz według niej.
Jak używać tego przy wycenie
Policz najpierw jeden metr bieżący w warunkach, w których naprawdę pracujesz, i zapamiętaj tę liczbę. Dalej wycena składa się przez mnożenie: metraż spoin z rysunku razy ta liczba, plus przygotowanie brzegów, składanie i czyszczenie jako osobne pozycje. Taka kalkulacja broni się przed zamawiającym, bo każda pozycja jest sprawdzalna.
Drugie zastosowanie to porównywanie wariantów. Zmień ukosowanie z V na X przy grubości 20 mm i spójrz na przekrój: spadnie o ok. 40 %, a razem z nim materiał i godziny. To ten przypadek, gdy decyzja technologiczna zapada na podstawie liczby, a nie przyzwyczajenia.
Przykład: 10 m spoiny V na blasze 10 mm, MAG — skąd bierze się 11 € za metr
Kalkulator z wartościami domyślnymi liczy dokładnie ten przypadek: złącze V 60°, odstęp i próg po 2 mm, 10 m spoiny, MAG, drut 3 €/kg, gaz 4 €/m³, prąd 0,25 €/kWh, stawka 25 €/h, udział łuku 45 %. Po kolei:
- Przekrój z nadlewem: 62,6 mm².
- Stopiwo:
62,6 · 10 · 0,00785 ≈ 4,92 kg. - Drut:
4,92 / 0,93 ≈ 5,29 kg→ 15,86 €. - Czas łuku:
4,92 / 3,2 ≈ 1,54 h; w tym czasie przy 13 l/min schodzi 1,20 m³ gazu (4,79 €) i ok. 9,4 kWh prądu (2,35 €). - Czas płatny:
1,54 / 0,45 ≈ 3,42 h→ 85,38 € robocizny. - Razem 108,38 €, czyli 10,84 € za metr.
Robocizna to tu 79 % kosztu, drut i gaz razem — 19 %, prąd — 2 %. Te proporcje pokazuje też schemat wyżej: kto szuka oszczędności w cenie drutu, szuka w najmniejszej szufladzie.
Co najbardziej zmienia koszt metra spoiny
Ta sama spoina, w każdym wierszu zmienione jedno pole kalkulatora:
| Wariant | Koszt metra, EUR/m | Zmiana | Robocizna |
|---|---|---|---|
| Baza: V 10 mm, MAG, wartości domyślne | 10,84 | — | 79 % |
| Udział łuku 30 % zamiast 45 % | 15,11 | +39 % | 85 % |
| Udział łuku 60 % zamiast 45 % | 8,70 | −20 % | 74 % |
| Stawka 35 zamiast 25 EUR/h | 14,25 | +32 % | 84 % |
| Drut 4,3 zamiast 3 EUR/kg | 11,53 | +6 % | 74 % |
| Kąt ukosowania 50° zamiast 60° | 9,49 | −12 % | 79 % |
| Odstęp 3 mm zamiast 2 mm | 12,74 | +18 % | 79 % |
| Drut proszkowy (136) zamiast MAG | 8,88 | −18 % | 73 % |
| Elektroda (111), udział łuku 30 % | 34,14 | +215 % | 92 % |
| TIG (141) | 49,07 | +353 % | 93 % |
Każdy wiersz zmienia jedno pole kalkulatora względem wartości domyślnych: drut 3 EUR/kg, gaz 4 EUR/m³, prąd 0,25 EUR/kWh, stawka 25 EUR/h, udział łuku 45 %. To przykładowe ceny, nie cennik rynku.
Jak to czytać
Największa dźwignia to udział czasu jarzenia łuku: spadek z 45 do 30 % podnosi koszt metra o 39 %, wzrost do 60 % obniża go o 20 %. Ten parametr zależy od organizacji — przyrządów, dostępu do spoiny, tego, czy spawacz sam szlifuje i nosi elementy. Stawka wpływa proporcjonalnie do udziału robocizny, a cena drutu — słabo: +43 % ceny drutu daje +6 % kosztu metra. Geometria działa mocniej, niż się wydaje: milimetr odstępu więcej to +18 %, bo rośnie przekrój, a z nim wszystkie pozostałe pozycje naraz. Drut proszkowy wychodzi taniej niż MAG dzięki wyższej wydajności (4,2 wobec 3,2 kg/h), choć kalkulator liczy go po tej samej cenie za kilogram — jeśli twój proszkowy jest droższy, wpisz jego cenę.
Koszt metra spoiny pachwinowej według grubości a
Dla spoin pachwinowych w kalkulatorze wpisuje się ramię z. Przy tych samych cenach metr spoiny a4 (z = 5,7 mm) kosztuje ok. 3,05 €, a metr a6 (z = 8,5 mm) — ok. 6,85 €. Grubość rośnie o połowę, koszt ponad dwa razy, bo przekrój idzie z kwadratem. Pomyłka „a6 zamiast z6” na rysunku to zatem dopłata ok. 3,40 € do każdego metra (z6 kosztuje 3,43 €). Przeliczenie a na z jest w kalkulatorze spoiny pachwinowej.
Wycena konstrukcji z kosztu metra — krok po kroku
- Metraż spoin z rysunku, z podziałem na typy złączy — najwygodniej w mapie spoin.
- Koszt metra dla każdego typu kalkulatorem, z twoimi cenami i twoim udziałem łuku. Jeśli go nie znasz, zmierz jeden dzień pracy: godziny łuku z licznika spawarki podzielone przez godziny zmiany.
- Mnożenie i suma. Spoiny obustronne liczy się jako dwie.
- Pozycje poza spawaniem osobno: cięcie, ukosowanie, składanie, prostowanie, czyszczenie, badania. W koszcie metra ich nie ma.
- Kontrola ilości materiału — masę stopiwa i liczbę szpul sprawdzi kalkulator stopiwa.
Typowe błędy w kalkulacji kosztu spawania
- Wycena po czasie łuku. Przy udziale 30 % płatny czas jest ponad trzy razy dłuższy niż czas jarzenia łuku.
- Materiał bez strat. Masa stopiwa to nie masa kupionego drutu czy elektrod — trzeba dzielić przez współczynnik uzysku.
- Jeden udział łuku dla hali i montażu. Na montażu jest on zwykle niższy; policz tam koszt osobno.
- Zapomniana druga strona. Spoina obustronna i złącze X to pełny przekrój, nie połowa.
- Nominalna geometria. Faktyczny odstęp i kąt z hali zmieniają koszt o kilkanaście procent (tabela wyżej).
Częste pytania
Dlaczego materiału dodatkowego potrzeba więcej niż stopiwa?
Część metalu nie trafia w spoinę: ogarki elektrod, odpryski, ubytek w łuku, końcówki drutu. Stosunek masy spoiny do masy zużytego materiału to właśnie współczynnik uzysku. Dla elektrod rutylowych wynosi około 0,65 — na kilogram spoiny idzie półtora kilograma elektrod. Dla drutu litego w mieszance około 0,93, dla proszkowego około 0,85.
Czym jest udział czasu jarzenia łuku i po co go liczyć?
To stosunek czystego czasu jarzenia łuku do opłacanego czasu pracy. Reszta to składanie, sczepianie, czyszczenie, wymiana elektrody, przejścia. Przy MMA w warsztacie wychodzi 25–35 %, przy półautomacie 40–55 %, na montażu bywa 15 %. Tu najczęściej powstaje błąd: kalkulacja po czasie łuku daje wycenę trzykrotnie zaniżoną.
Skąd narzut 10 % na przekrój?
To nadlew — wypukłość ponad płaszczyzną blachy i wypukłość spoiny pachwinowej. Geometria ukosowania jej nie opisuje, a metal na nią schodzi. Dla typowych spoin narzut 10 % na pole ukosowania jest bliski praktyce; przy wyraźnie wypukłej spoinie przyjmij więcej.
Czy policzy stal nierdzewną albo aluminium?
Masa liczona jest dla gęstości stali 7,85 g/cm³. Dla stali nierdzewnej (7,9) różnica mieści się w jednym procencie. Dla aluminium (2,7) wynik będzie zawyżony prawie trzykrotnie — otrzymaną masę pomnóż przez 0,34.
Ile kosztuje metr spoiny MAG na blasze 10 mm?
Przy wartościach domyślnych kalkulatora (złącze V 60°, drut 3 €/kg, gaz 4 €/m³, stawka 25 €/h, udział łuku 45 %) ok. 11 € za metr (10,84 €), z czego 79 % to robocizna. Wpisz własne ceny i stawkę — wynik zmieni się głównie przez udział łuku i stawkę.
Co bardziej obniża koszt: tańszy drut czy lepsza organizacja pracy?
Organizacja. Podniesienie udziału łuku z 45 do 60 % obniża koszt metra o 20 %, a nawet drut droższy o 1,5 €/kg (o połowę) podnosi go tylko o 7 %. Zmiana ceny drutu przesuwa najmniejszą pozycję w wycenie.
Czy półautomat jest tańszy od elektrody?
Na metrze spoiny — wyraźnie. Dla tego samego złącza V 10 mm kalkulator daje ok. 11 €/m dla MAG przy udziale łuku 45 % i ok. 34 €/m dla elektrody przy 30 %. Różnica bierze się z wydajności stapiania (3,2 wobec 1,3 kg/h) i udziału łuku, nie z ceny materiału.
Aktualizacja: