Kalkulator dopuszczalnych wad wg ISO 5817

Pokazuje graniczny wymiar niezgodności dla wybranego poziomu jakości i grubości materiału, a po wpisaniu wartości zmierzonej od razu wydaje ocenę. Poziomy B, C i D, jedenaście najczęściej mierzonych wad.

Potrzebna dla nadlewu i przetopu
Zostaw puste, jeśli potrzebny sam limit

Trzy poziomy jakości

ISO 5817 nie opisuje spoiny „dobrej” i „złej”. Podaje trzy zestawy wartości granicznych, a o tym, który obowiązuje, decyduje konstrukcja, nie spawacz.

PoziomNazwaGdzie stosowany
BWysokiOdpowiedzialne konstrukcje nośne, zbiorniki ciśnieniowe, EXC3–EXC4 wg EN 1090-2
CŚredniWiększość konstrukcji maszynowych i budowlanych, EXC2
DPodstawowyElementy nieobciążone i drugorzędne, balustrady, ramy

Jak czytać limit

Większość limitów podano nie liczbą bezwzględną, lecz wzorem od grubości albo od szerokości spoiny, z górnym pułapem. Przykładowo podtopienie na poziomie C ograniczono jako h ≤ 0,1·t, ale nie więcej niż 0,5 mm. Na blasze 4 mm daje to 0,4 mm, a na blasze 20 mm nie 2 mm, tylko te same 0,5 mm, bo zadziała pułap.

Co jest niedopuszczalne bez względu na wymiar

Pęknięcia (100) i brak przyklejenia (401) są niedopuszczalne na wszystkich trzech poziomach. Brak przetopu (402) jest niedopuszczalny na poziomach B i C, a na D dopuszczony w ograniczonym zakresie. Niecałkowicie wypełniony rowek (511) jest niedopuszczalny na poziomie B. W tych przypadkach kalkulator tak właśnie pisze — „niedopuszczalne”, bez liczby.

Oznaczenia wad

Numery w nawiasach to oznaczenia wg ISO 6520-1. Tak podpisuje się wady w protokołach badań i pod tymi numerami szuka się niezgodności w tablicach ISO 5817: 502 — nadmierny nadlew spoiny czołowej, 503 — wypukłość pachwinowej, 504 — nadmierny przetop, 507 — przesunięcie liniowe, 511 — niecałkowicie wypełniony rowek, 515 — wklęśnięcie grani, 5011 i 5012 — podtopienie, 2011 i 2017 — pęcherze.

Materiał ma charakter pomocniczy: oszczędza wertowanie tablic przy stanowisku, ale ocenę spoiny wydaje kontroler, a moc obowiązującą ma tekst normy.

Częste pytania

Jaki poziom jakości wybrać, gdy rysunek go nie podaje?

Poziom wyznacza konstruktor, nie spawacz. Brak oznaczenia na rysunku to powód, żeby zapytać, a nie żeby wybrać samemu. W budowie maszyn najczęściej stosuje się C; dla konstrukcji nośnych poziom wynika z klasy wykonania wg EN 1090-2 (EXC2 zwykle C, EXC3 i EXC4 — B).

Poziom B to znaczy „bez wad”?

Nie. To najostrzejszy z trzech poziomów ISO 5817, ale i on dopuszcza niezgodności. Poziomu „idealnego” norma w ogóle nie zna: opisuje nie brak wad, lecz granicę, za którą spoina jest niezgodna. Istnieje jeszcze poziom B+ wg EN 1090-2 z dodatkowymi zaostrzeniami dla EXC4.

Pęknięcie jest małe — może jednak dopuszczalne?

Nie. Pęknięcia, brak przyklejenia, a od poziomu C także brak przetopu są niedopuszczalne niezależnie od rozmiaru. To niezgodności, które rosną pod obciążeniem, więc norma nie podaje dla nich wymiaru granicznego — tylko zakaz. Taki odcinek się wycina i przespawuje.

Czy kalkulator zastępuje protokół badania?

Nie. Pokazuje limit z normy dla danej grubości, żeby nie wertować tablic, ale ocenę spoiny wydaje uprawniony kontroler, a rozstrzyga tekst normy. Sprawdź wartość w ISO 5817, zanim powołasz się na nią w dokumencie.

Aktualizacja: