Suszenie elektrod — temperatura i czas (tabela)

Elektrody zasadowe suszy się w 300–400 °C przez 1–2 godziny: ESAB OK 48.00 — 350 °C, 2 h, Böhler FOX EV 50 — 300–350 °C, UONI 13/55 — 350–400 °C. Ponownie — najwyżej trzy razy. Rutylowych zwykle się nie suszy, celulozowych suszyć nie wolno. Niżej warunki suszenia według kart producentów, marka po marce.

Krótka odpowiedź

Warunki suszenia są wydrukowane na etykiecie i to one rozstrzygają, a nie tabela. Dla elektrod zasadowych (niskowodorowych) prawie zawsze mieszczą się w 300–400 °C i 1–2 h, licząc od chwili, gdy nagrzeje się cała paczka; potem elektrody trzyma się w piecu przetrzymującym w 100–150 °C i zabiera na stanowisko w termosie. ESAB i Lincoln zalecają suszyć te same elektrody najwyżej trzy razy, a ukraińskie normy dla kotłów (VBN A.3.1-36-5-97) — najwyżej dwa. Rutylowe do zwykłej stali suszenia nie wymagają, zawilgocone suszy się według etykiety. Celulozowych nie suszy się wcale. Z nienaruszonego opakowania próżniowego (ESAB VacPac, Böhler Dry System) elektrody idą do pracy bez suszenia.

Tabela suszenia elektrod według marek

Temperatura — w całej masie paczki, czas — wygrzewanie po nagrzaniu. Każdy wiersz potwierdzają co najmniej dwa zgodne dokumenty: karta katalogowa, poradnik producenta, karta dystrybutora albo norma; marek, przy których dane się rozjeżdżały, do tabeli nie wpisano.

Drukuj tabelę

Otulina zasadowa (niskowodorowe)

Otulina rutylowa

Otulina celulozowa

Nierdzewne

Żeliwo i aluminium

Kiedy suszyć: schemat

Sprawdzaj po kolei — odpowiedź daje pierwszy pasujący punkt.

1. Otulina celulozowa (E6010, E6011, OK 22.45 P, Fleetweld 5P+). Nigdy nie suszyć: wilgoć w otulinie jest potrzebna łukowi, ESAB i Lincoln wprost odradzają suszenie.
2. Opakowanie próżniowe jest całe (ESAB VacPac, Böhler Dry System). Suszenie niepotrzebne. Po otwarciu czas jest ograniczony: ESAB przy wilgotności powyżej 60 % i temperaturze powyżej 22 °C każe suszyć po 4 h (elektrody klasy R — po 8 h), Böhler FOX EV 50 z Dry System — po 9 h.
3. Otulina zasadowa, a spoina ma wymagania co do wodoru: symbol H5 albo H10 w oznaczeniu, badanie radiograficzne, gruby materiał, stal skłonna do hartowania, praca na mrozie. Wysuszyć według etykiety przed pracą, otwartą paczkę trzymać w piecu. H5 oznacza najwyżej 5 ml wodoru dyfundującego na 100 g stopiwa, H10 — najwyżej 10; zawilgocona otulina tej obietnicy już nie dotrzymuje.
4. Otulina rutylowa, zwykła stal. Z reguły niepotrzebne (tak pisze ESAB). Jeśli paczka zawilgła — suszenie według etykiety, w niskiej temperaturze.
5. Objawy zawilgocenia przy każdej otulinie: otulina pociemniała, odprysków jest wyraźnie więcej, łuk jest głośny i ostry, żużel kładzie się nierówno, w spoinie są pory. Elektrod mocno namoczonych suszenie nie uratuje — ESAB każe je wyrzucić.

Jak suszyć poprawnie

• Czas liczy się od nagrzania paczki, a nie od włączenia pieca: warunki dotyczą temperatury w masie elektrod (ESAB).
• Najwyżej cztery warstwy w piecu, elektrody wyjąć z pudełka i rozłożyć — każda musi się nagrzać (ESAB, Lincoln).
• Załadunek i nagrzewanie. Według VBN A.3.1-36-5-97 piec przy załadunku nie gorętszy niż 150 °C, nagrzewanie 100–200 °C na godzinę: gwałtowne nagrzanie pęka otulinę.
• Nie grzać powyżej karty. Lincoln: kilka godzin w niższej temperaturze nie zastąpi warunków z karty, a przegrzanie niszczy otulinę; Kobelco dodaje, że zbyt długie suszenie w wysokiej temperaturze pogarsza szczelność spoiny.
• Rejestr suszenia. Data, warunki, numer suszenia — inaczej limitu „najwyżej trzy razy” nie da się sprawdzić.

Ile razy można suszyć

Producenci mówią to samo: ESAB zaleca nie suszyć elektrod więcej niż trzy razy, Lincoln dla E8018 i mocniejszych — najwyżej trzy suszenia po godzinie, bo inaczej utleniają się dodatki stopowe w otulinie i spadają wytrzymałość i udarność. Karta OK 48.00 N pozwala suszyć kilka razy, ale łącznie nie dłużej niż 24 h. Normy dla kotłów z Ukrainy są ostrzejsze: VBN A.3.1-36-5-97 dopuszczają najwyżej dwa suszenia tych samych elektrod. Na budowie obowiązuje ostrzejsza z zasad.

Przechowywanie po suszeniu

• Piec przetrzymujący 100–150 °C: Kobelco podaje 100–150 °C, ESAB i Lincoln — 120–150 °C. Trzyma się w nim elektrody wysuszone i wszystko, co wyjęto z hermetycznego opakowania.
• Termos na stanowisku: ESAB — 70–130 °C i nie dłużej niż 8 h, po zmianie resztę zwraca się do pieca. Lincoln wydaje spawaczowi zwykłe E7018 dwa razy na zmianę, elektrody z literą R mogą leżeć na powietrzu do 9 h.
• Termin po suszeniu według VBN A.3.1-36-5-97: zasadowe — 3 doby, pozostałe — 15 dób przy właściwym składowaniu.
• Magazyn (ESAB): przy 5–15 °C wilgotność najwyżej 60 %, przy 15–25 °C — 50 %, powyżej 25 °C — 40 %. Zimną paczkę otwiera się dopiero wtedy, gdy nagrzeje się do temperatury pomieszczenia.

Dlaczego etykieta ważniejsza niż tabela

Radzieckie marki produkuje kilkadziesiąt zakładów i każdy podaje swoje warunki. UONI 13/55: VBN — 370–400 °C, 60 min; ESAB-SVEL — 350–400 °C, 2 h; Monolith — 400 ± 20 °C, 60 min. Nierdzewna OZL-8: według VBN A.3.1-36-2-96 — 200 °C, 1 h, u Monolitha — 350–370 °C, 1 h. Tabela jest więc punktem odniesienia i kontrolą, a warunki bierze się z etykiety własnej partii. Jaką otulinę i jaki prąd ma dana marka — w katalogu elektrod, czym różnią się otuliny — w artykule o rodzajach otuliny.

Co grozi bez suszenia: wodór z zawilgoconej otuliny daje pęknięcia zimne (wodorowe) — czasem dobę po spawaniu, a przy dużej wilgoci także pory.

Źródła

• ESAB: „Storage & handling recommendations for consumables” i „Storage & handling recommendations for filler metals” (XA00232420); karty OK 48.00 i OK AlSi12; ESAB Welding Filler Metal Handbook 2016.
• voestalpine Böhler Welding: karta i broszura BÖHLER FOX EV 50.
• Lincoln Electric: „Storing and Redrying Electrodes” (MC22-140) i rozdział Storage & Handling katalogu.
• KOBELCO Welding Handbook.
• Ukraińskie normy VBN A.3.1-36-5-97 i VBN A.3.1-36-2-96; karty ESAB-SVEL, Monolith, SOLARIS.
• Wiersze sprawdzone także z kartami dystrybutorów (ESAB-SVEL OK 53.70, OK Ni-CI, Kobelco LB-52).

Autor: Dmitry Frolov, spawacz i ślusarz konstrukcji stalowych Aktualizacja: 24 października 2026