Stół warsztatowy spawany: kalkulator rozkroju

Podaj trzy wymiary i profil — dostaniesz listę cięcia, masę stali do kupienia, długość spoin i prąd, na którym się to spawa. Rysunek pod kalkulatorem przelicza się razem z liczbami, listę można wydrukować, pobrać plikiem albo zapisać linkiem.

Gotowa specyfikacja: 1500 × 700 × 850

Wariant, od którego zaczyna większość: blat 1500×700 mm na wysokości 850 mm, rama z profilu 40×40×2, blacha 4 mm i dolna półka. Kalkulator wyżej otwiera się dokładnie na tych wymiarach — poniżej to samo w postaci, którą można od razu wydrukować.

Masa liczona bez promieni gięcia profilu — wychodzi o dwa-trzy procent niżej niż z tablic normy. Zapas na rzaz piły i błąd cięcia nie jest doliczony: przy zakupie warto dodać jeden odcinek handlowy.

Razem wychodzi około 12,3 m profilu (trzy odcinki handlowe po 6 m), 29 kg samej ramy i 33 kg blatu — czyli nieco ponad 60 kg gotowego stołu. Masę każdego elementu osobno policzy kalkulator masy metalu.

Kolejność, która nie skręca ramy

Stół krzywi się nie od słabego spawania, a od kolejności. Ciepło wkładane zawsze z tej samej strony ciągnie ramę w swoją stronę, i to widać dopiero po ostygnięciu — kiedy poprawić już trudno.

1. Przeciąć wszystko i posortować. Cztery nogi obok siebie muszą mieć tę samą długość: różnica 2 mm to stół, który się buja. Najprościej zaciąć je razem w jednym pakiecie.
2. Złożyć ramę górną na płasko i przed sczepieniem zmierzyć obie przekątne. Równe przekątne to jedyny dowód, że rama jest prostokątna — kątownik przy 1,5 m tego nie wykaże.
3. Sczepić po jednym punkcie na naroże, sprawdzić przekątne ponownie i dopiero potem dołożyć resztę sczepień.
4. Przyspawać nogi z ramą postawioną do góry nogami na równej posadzce — wtedy nogi same ustawiają się w jednej płaszczyźnie.
5. Spawać naroża na przemian, po przekątnej: lewy przód, prawy tył, prawy przód, lewy tył. Każde naroże krótkim ściegiem, nie obwodowo za jednym razem.
6. Dolną ramę na końcu, kiedy geometria już stoi. Ona i tak usztywnia konstrukcję, więc spawa się ją bez pośpiechu.
7. Blat na samym końcu — punktowo, co 200–300 mm, a nie spoiną ciągłą. Ciągła spoina po obwodzie blachy 4 mm wygina ją w łódkę i tego się już nie prostuje.

Na jakim prądzie to spawać

Ścianka profilu 2 mm to już cienki materiał: prąd „jak zwykle” przepala narożnik w sekundę. Wartości poniżej są te same, co na stronie spawania profilu zamkniętego — kalkulator wyżej pokazuje z nich wiersz dla wybranej ścianki.

Elektrodą na ściance 2 mm spawa się ściegiem przerywanym: krótki ścieg, przerwa na ostygnięcie, następny. Półautomatem jest znacznie łatwiej — mniejszy wkład ciepła i widać jeziorko.

Materiał i masa po elementach

Stół 1500 × 700 × 850 z profilu 40×40×2 to trzynaście elementów:

• Nogi — cztery po 846 mm: wysokość stołu minus grubość blatu 4 mm.
• Rama górna — dwie podłużne po 1500 mm i dwie poprzeczne po 620 mm (szerokość minus dwa profile), plus poprzeczka 620 mm pod środkiem blatu: kalkulator dodaje ją, gdy stół jest dłuższy niż 1200 mm.
• Rama dolna pod półkę — dwie po 1420 mm i dwie po 620 mm.

Metr profilu 40×40×2 waży 2,39 kg, rama — około 29 kg. Blat 1,05 m² waży około 33 kg przy grubości 4 mm, około 49 kg przy 6 mm i około 66 kg przy 8 mm — gruba blacha podwaja masę stołu. Elementy rozkładają się tak: w pierwszą sztangę 6 m — dwie podłużne po 1500, jedna 1420, noga i poprzeczka; w drugą — druga 1420, trzy nogi i trzy poprzeczki; z trzeciej sztangi potrzebna jest jedna poprzeczka 620, reszta to zapas na błędy. Drutu na 18 węzłów i 2,9 m spoiny idzie około 0,05 kg.

Taki sam rozkrój z masą i listą detali liczą pozostałe projekty — bramka, wiata, schody i inne; wszystkie zebrano na stronie kalkulatory projektów.

Jakie narzędzia są potrzebne

• Spawarka na 90–110 A półautomatem albo 70–90 A elektrodą 2,5: cała konstrukcja to jedna ścianka 2 mm.
• Przecinarka albo szlifierka kątowa: nogi tnie się pakietem, więc wygodniejsza jest przecinarka z ogranicznikiem.
• Równe podłoże większe od stołu — posadzka sprawdzona łatą albo blacha na kozłach.
• Kątowniki magnetyczne na wszystkie cztery naroża, 4 ściski, miara.
• Do blatu — dwa-trzy długie ściski, żeby docisnąć blachę do ramy przed sczepieniem.

Trasowanie i sczepianie

Przy stole warsztatowym trasowania jest niewiele, ale to ono decyduje, czy stół będzie się kiwał. Cztery nogi trasuje się razem: złożyć w pakiet, wyrównać końce do ogranicznika i poprowadzić kreskę od razu po wszystkich. Wysokość ramy dolnej zaznacza się na nogach od tego samego końca — tego, który stanie na podłodze — i też pakietem.

Sczepiny na profilu 2 mm robi się małe i na dwóch przeciwległych ściankach węzła. Jedna sczepina na naroże — najpierw, sprawdzenie przekątnych — potem, reszta sczepin — po sprawdzeniu. Przekątne ramy górnej 1500 × 700 to około 1655 mm, a różnica do 2 mm przy takiej ramie jest normalna.

Parametry według etapów

• Rama i nogi — ścianka 2 mm: drut 0,8 mm, 90–110 A, 17–19 V albo elektroda 2,5 mm, 70–90 A. Elektrodą — z przerwami.
• Blat do ramy — blacha 4 mm do profilu 2 mm. Parametry dobiera się do cieńszego elementu, czyli profilu, a łuk trzyma na blasze: przyjmie ciepło bez przepalenia, a jeziorko samo spłynie na krawędź rury.
• Stopki regulowane — jeśli pod nogi idą nakrętki albo płytki pod stopki śrubowe, spawa się je do końca nogi tymi samymi parametrami 2 mm, z łukiem na masywniejszy element.

Jeśli rama jest z 50×50×3 — wariant na długi stół i pracę młotkiem — wiersz zmienia się na ściankę 3 mm: drut 0,8–1,0 mm, 120–140 A, 19–21 V albo elektroda 3,2 mm, 90–120 A.

Jak nie wygiąć blatu

Ramę przed odkształceniem chroni kolejność opisana wyżej. Blat ma własne ryzyko: blacha jest cieńsza i szersza od ramy i ciągnie mocniej. Co pomaga:

• Docisnąć blachę ściskami do ramy na całej długości przed pierwszą sczepiną: blacha leżąca „garbem” tak zostanie przyspawana.
• Punkty od środka do krawędzi, na przemian po długich bokach: środek lewego, środek prawego, potem ku narożom.
• Nie spoiną ciągłą: punktami co 200–300 mm, jak w kolejności wyżej.

Malowanie: co malować, a czego nie

Ramę i nogi maluje się jak zwykle: oczyścić spoiny, odtłuścić, podkład antykorozyjny, emalia w dwóch warstwach. Powierzchni roboczej blatu pod spawanie się nie maluje: farba pali się pod odpryskami i dymi, a do gołego metalu wygodnie podpiąć masę — stół staje się częścią obwodu spawalniczego. Wierzch blachy zamiast farby czyści się ze zgorzeliny i trzyma naoliwiony, żeby nie rdzewiał. Jeśli na stole się nie spawa, tylko składa i maluje, blachę można pomalować w całości.

Ile czasu to zajmuje

18 węzłów i 2,9 m spoiny to niewiele. Główny czas idzie na przygotowanie:

• Cięcie trzynastu elementów — nogi pakietem, żeby długości się zgadzały.
• Składanie na płaszczyźnie ze sprawdzaniem przekątnych przed i po sczepieniu.
• Spawanie konstrukcji i blatu — krótki etap, jeśli trzymać się kolejności i nie przyspieszać stygnięcia.
• Malowanie ramy — z przerwami na schnięcie według karty produktu.

Jeśli stół ma służyć do składania ram, warto wcześniej zobaczyć, jakie przyrządy montażowe się na nim ustawia. Zużycie elektrod na cały stół policzy kalkulator zużycia elektrod.

Co zwykle psuje stół

Błędy początkujących przy stole warsztatowym

• Nogi cięte pojedynczo. Różnica paru milimetrów i stół się kiwa; pomaga tylko podcinanie po spawaniu.
• Składanie na nierównej posadzce. Płaszczyzna podłogi przechodzi w ramę: jedna noga „wisi”.
• Blat przed półką. Blacha zasłania dostęp do węzłów ramy górnej i ramę dolną spawa się już po omacku.
• Pomalowana powierzchnia robocza. Pali się pod odpryskami i przeszkadza w podpięciu masy.
• Wysokość „jak u wszystkich”. Wygodna wysokość zależy od wzrostu i rodzaju pracy; sprawdza się ją po łokciu przed cięciem nóg.

Co zabrać ze sobą

Lista cięcia przydaje się w trzech miejscach: w składzie stali, przy pile i przy spawaniu. Dlatego kalkulator oddaje ją na trzy sposoby:

• Wydruk. Przycisk drukowania oddaje samą treść, bez menu i bez kalkulatora — jedna kartka, którą można wziąć do składu.
• Plik CSV. Otwiera się w arkuszu i w telefonie; wygodny, gdy zamawiasz cięcie na wymiar i trzeba wysłać listę.
• Link. Twoje wymiary siedzą w adresie strony, więc zapisany link otwiera kalkulator w tym samym stanie — i można go wysłać komuś, kto ma piłę.

Wszystko liczy się w przeglądarce. Nic nie wychodzi na serwer, nigdzie nie trzeba się zapisywać, a strona z wpisanymi wymiarami działa też bez połączenia, jeśli była wcześniej otwarta.

Autor: Dmitry Frolov, spawacz i ślusarz konstrukcji stalowych Aktualizacja: 28 września 2026