Ile amperów na elektrodę: prąd wg średnicy i pozycji

Wybierz średnicę elektrody, pozycję spawania i rodzaj otuliny — kalkulator poda zalecany prąd oraz zakres roboczy, w którym łuk pali się stabilnie. Po podaniu grubości materiału sprawdzi dodatkowo, czy średnica elektrody jest dobrana właściwie.

Krótka odpowiedź

W pozycji podolnej: 2,0 mm — 50–80 A, 2,5 mm — 70–100 A, 3,0 mm — 80–130 A, 3,2 mm — 90–140 A, 4,0 mm — 130–190 A. Kalkulator niżej dokłada poprawkę na pozycję i otulinę oraz sprawdza, czy średnica pasuje do grubości.

Pobierz schemat: SVG · PNG

Jak to liczymy

Podstawą jest empiryczna zależność prądu od średnicy elektrody. Najczęściej stosowany wzór dla elektrod 3–6 mm wygląda tak:

I = (20 + 6·d) · d, gdzie d to średnica elektrody w mm.

Dla elektrod cienkich (1,6–2,5 mm) wzór trafia mniej więcej w środek zakresu z tabeli (2 mm — 64 A, 2,5 mm — 87,5 A); prostsze I = 30·d (60 i 75 A) daje wartości bliżej dolnej granicy — to bezpieczniejszy start na cienkiej blasze. Kalkulator nie liczy z jednego wzoru na ślepo — bierze zakres tabelaryczny dla każdej średnicy i nakłada na niego poprawki.

Zakres bazowy w pozycji podolnej

Poprawki

• Pozycja spawania. Podolna — 1,0; naścienna — 0,9; pionowa — 0,85; sufitowa — 0,8. Zasada jest prosta: im większe ryzyko, że jeziorko spłynie, tym mniejsze musi być jeziorko.
• Otulina. Rutylowa — 1,0; zasadowa — 1,05; celulozowa — 0,95.
• Długość łuku. Utrzymuje się w granicach 0,8–1,0 średnicy elektrody. Łuk zbyt długi to rozprysk i pory, zbyt krótki — przyklejanie.

Jak poznać, że prąd jest źle dobrany

Objawy „za małego prądu” przy prawidłowej nastawie daje też za cienki albo za długi przewód: przy 200 A na 20 m miedzi 16 mm² (w obie strony) ginie po drodze prawie 9 V. Właściwą grubość podaje kalkulator przekroju przewodu spawalniczego.

Biegunowość

Przy prądzie stałym biegunowość odwrotna (DC+, elektroda na plusie) daje dla większości elektrod otulonych stabilniejszy łuk i głębszy przetop; przy otulinie zasadowej to standard. Biegunowość prosta (DC−, elektroda na minusie) szybciej topi elektrodę przy płytszym przetopie — przydaje się na cienkiej blasze i przy napawaniu, gdy materiał rodzimy ma się mało wymieszać ze stopiwem. Zawsze decyduje oznaczenie na opakowaniu. Przy prądzie przemiennym biegunowości nie ma, a większość elektrod zasadowych pracuje na nim gorzej.

Jaki prąd do elektrody 2, 2,5, 3, 3,2 i 4 mm

Niżej te same liczby, które podaje kalkulator, dla elektrody rutylowej. Otulina zasadowa dodaje 5 %, celulozowa odejmuje 5 %.

Elektroda 2 mm

Podolna — 50–80 A, środek 65 A; pionowa — 45–70 A; sufitowa — 40–65 A. Materiał 1,5–3 mm: profile zamknięte, kątowniki, cienka blacha. Przy dwójce szczególnie widać, jak cienki materiał „ucieka” przy nadmiarowych 10 A, więc zaczynaj od środka.

Elektroda 2,5 mm

Podolna — 70–100 A, środek 85 A; naścienna — 65–90 A; pionowa — 60–85 A; sufitowa — 55–80 A. Zasadowa w podolnej — 75–105 A. Materiał 2–4 mm. Najpopularniejsza średnica do domowych inwertorów i spawania w pozycjach.

Elektroda 3 i 3,2 mm

Trójka w podolnej — 80–130 A, środek 105 A, w pionie — 70–110 A. Dla 3,2 mm zakres jest wyższy: podolna — 90–140 A, naścienna — 80–125 A, pionowa — 75–120 A, sufitowa — 70–110 A; zasadowa 3,2 w podolnej — 95–145 A. Materiał 3–6 mm.

Elektroda 4 mm

Podolna — 130–190 A, środek 160 A; naścienna — 115–170 A; pionowa — 110–160 A; sufitowa — 105–150 A; zasadowa w podolnej — 135–200 A. Materiał 6–12 mm. Sprawdź, czy spawarka utrzyma taki prąd przy potrzebnym cyklu pracy: domowy inwerter 160 A z czwórką pracuje na granicy.

Elektroda 5 mm

Podolna — 180–250 A, naścienna — 160–225 A. W pionie i na suficie piątką się nie spawa: jeziorko jest za duże. Materiał 10–20 mm, ściegi wypełniające.

Pobierz schemat: SVG · PNG

Przykłady ustawień

• Furtka z profilu o ściance 2 mm. Elektroda 2,0 mm, rutyl. Spoiny poziome w podolnej — około 65 A (zakres 50–80), pionowe styki słupków — około 55 A (45–70).
• Złącze doczołowe blach 8 mm, elektrody zasadowe. Grań — 3,2 mm, zakres 95–145 A, przy grani bliżej dolnej granicy. Wypełnienie — 4 mm, 135–200 A, kalkulator zaproponuje 170 A.
• Spoina sufitowa na blasze 6 mm. Zasadowa 3,2 mm — 75–120 A, środek około 95 A. Łuk krótki.
• Spoina naścienna, blacha 5 mm. Rutylowa 3,2 mm — 80–125 A, około 105 A.

Ustawienie na odpadzie w pięć minut

1. Ustaw prąd, który podał kalkulator — środek zakresu.
2. Weź odpad tej samej grubości i połóż ścieg w tej samej pozycji, w jakiej będzie spoina.
3. Obejrzyj ścieg i posłuchaj łuku: równe, gęste trzeszczenie, ścieg łagodnie przechodzi w materiał — prąd jest dobry.
4. Klei się, ścieg wąski i garbaty — dodaj 10–15 A. Rozprysk, podtopienia, elektroda się czerwieni — ujmij 10–20 A.
5. Spal elektrodę do końca: jeśli ostatnia jedna trzecia rozżarza się do czerwoności i otulina odpada, prąd jest na górnej granicy, nawet gdy początek był dobry.

Za duży i za mały prąd: jak to wygląda

Za mało prądu. Łuk cichy, rwie się, elektroda się klei. Ścieg wysoki, wąski, „leży” na powierzchni i nie jest wtopiony w brzegi; żużel miesza się z metalem i słabo schodzi. Na przekroju — brak przetopu grani.

Za dużo prądu. Łuk huczy, rozprysk leci daleko, na brzegach podtopienia, na cienkim materiale — przepalenia. Elektroda pod koniec się rozżarza, otulina pęka i odpada, zanim rdzeń się dopali.

Gdy spoina już wychodzi, przyda się rachunek zużycia — ile sztuk i kilogramów pójdzie na robotę, pokaże kalkulator zużycia elektrod. Jeśli klei się przy dobrym prądzie, przyczyny rozbiera artykuł dlaczego elektroda się przykleja.

Autor: Dmitry Frolov, spawacz i ślusarz konstrukcji stalowych Aktualizacja: 24 października 2026